رفتیم کافی شاپ خودمون.قهوه و کیک شکلاتی و خامه دار (تازه ۲ کیلو کم کرده بودما).

نمی دونم چرا اون همه حرفی که میذارم وقتی پیشتم بهت بگم یه دونش هم یادم نمیاد .وقتی می بینمت همه چیز خوب و درسته انگار و مشکلی نیست .می خندم وقتی با توام آره از ته دلم می تونم بخندم .آدمهای زیادی ممکنه ما رو ببینن

اون کتاب نوار مغز و امواج مغزی که همرات بود درآوردی از کیفت و من هیچی سر در نیاوردم.

شب تو اون کوچه تاریک موقع خداحافظی که کلی طول کشید نتونستیم حتی یه بوس کوچولو از گونه

"در خیابانهای سرد شب جفتها پیوسته با تردید یکدگر را ترک می گویند

در خیابانهای سرد شب جز خداحافظ خداحافظ صدایی نیست"

بر عکس فروغ که قلبش در آن سوی زمان جاری بود ما هم مثل بقیه .... خداحافظ